Toen ik na 3 weken nog niet ongesteld was ging ik een zwangerschapstest halen bij de drogist en die deden we samen bij mij thuis. Er kwamen 2 dikke vette roze strepen te voorschijn. Ik liep terug naar de woonkamer en zei gefeliciteerd je wordt vader!
Die blik in zijn ogen vergeet ik nooit meer. Hij was bang en blij tegelijk net zoals ik
De volgende dag ging ik naar de dokter en hij schatte dat ik zo een 8 weken zwanger moest zijn. Een week erna ging ik naar de verloskundige en daar bleek ik 11 weken en 3 dagen zwanger te zijn. Ik heb daarna lang nagedacht omdat ik al bijna 3 maanden was.
Uiteindelijk besloot om mijn kindje te houden, ik zou het niet kunnen afstaan.
Ik was dus 17 toen ik zwanger was van mijn zoontje, hij is nu inmiddels 2 jaar.
Meestal ben ik dolblij met hem, en soms haalt hij het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar dat doen alle kinderen. Het is alleen vreselijk irritant dat mensen je of heel zielig aankijken, of juist totaal negeren alsof je een misdaad hebt begaan.Ik ben heus niet zielig, maar ik ben ook niet slecht. Ik heb hier voor gekozen, klopt. Maar daarom wil ik hem ook opvoeden. Ik zou willen dat mensen bij de hulpinstanties mij behandelen als een ieder ander. En dat vind ik ook van de mensen op straat. Ik hoef echt geen medelijden van ze, gewoon een normaal hallo is genoeg. Ze kenden me eerst, ze draaien nu hun hoofd om. En tienermoeders zijn niet zielig hoor! Ik wens iedere tienermoeder succes en hoop dat je doet wat je hart je ingeeft, want waar een wil is, is een weg. En kijk of iemand in je omgeving je kan helpen en steunen, want steun is wel iets dat je kunt gebruiken.