Anders dan de rest?
Als je erachter komt dat je anders bent dan anderen, wordt je je bewust van je uitzonderingspositie. Je bent niet zoals de rest.
Wat nu?
Soms voel je je juist daardoor bijzonder
Hoe erg?
Als je je maar anders blijft voelen dan de rest, terwijl je er zó graag bij wilt horen, zó graag normaal wilt zijn, dan kan het een hele worsteling worden.
Iets aan doen?
Dingen die helpen bij het accepteren zijn: Check je gedachten, geef jezelf af en toe een schouderklopje, kijk naar de dingen die jou goed afgaan, waar je trots op bent, verwen jezelf af en toe, mediteer, stop om jezelf voortdurend te spiegelen aan anderen, heb geduld met jezelf.
Je kunt anders zijn dan de rest (of je anders voelen dan anderen) door:
Als je anders bent dan de rest, kun je dat meestal niet zomaar veranderen. Je kunt niet je handicap of je ziekte of je sexuele geaardheid wegmaken.
Als je anders bent dan de rest doordat je een hele speciale interesse of hobby of kledingkeuze hebt, kun je er soms nog wel eens voor kiezen je hierover wat minder uitbundig te uiten. Maar over het algemeen is het zo dat het een gegeven feit is waarmee je moet zien om te gaan, waarin je je weg moet zien te vinden.
Wat nu?
Als je erachter komt dat je anders bent dan anderen, wordt je je bewust van je uitzonderingspositie. Je bent niet zoals de rest. En dat in een periode waarin het juist belangrijk is om erbij te horen en niet teveel op te vallen.
Het kan zijn dat je je daardoor juist bijzonder gaat voelen; jij hebt iets wat anderen niet hebben of misschien kun jij juist andere dingen die anderen niet goed kunnen, heel goed.
Hoe erg is dat eigenlijk?
Het hoeft helemaal niet erg te zijn om anders te zijn dan de rest. Maar als je je maar anders blijft voelen dan de rest, terwijl je er zó graag bij wilt horen, zó graag normaal wilt zijn, dan kan het lastig worden.
Dan kan het gaan knellen, soms zó erg dat je maar blijft zoeken naar anderen die net zo zijn als jij, maar ze niet vindt. Dat kan een eenzaam gevoel geven. Anderen lachen je misschien uit om je anders-zijn, misschien wordt je gepest. Je voelt je nog eenzamer. Je zelfvertrouwen kan daardoor een flinke knauw krijgen, en je voelt je rot.
Moet ik er iets aan doen?
Als je voldoende steun hebt in je omgeving, mensen die je accepteren zoals je bent, mensen die jouw mogelijkheden en unieke kanten zien, en van je houden, wordt het makkelijker om je anders-zijn te relativeren. Dan hoef je je niet meer zo te meten aan anderen, dan hoef je niet meer zo nodig ‘normaal’ te willen worden, dan hoef je niet meer uit alle macht te proberen hetzelfde te zijn als ‘zij’. Dan kun je zien dat je op bepaalde vlakken anders bent dan anderen, maar dat dat iets is wat bij jou hoort. Het is zo, maar het maakt je er niet minder om!
Als je anders bent dan de rest zul je daarmee moeten leren leven, zul je dat stukje van jezelf moeten leren accepteren. Accepteren betekent dat je iets neemt zoals het is. Makkelijker gezegd dan gedaan. Als het je lukt om iets te nemen zoals het is, zul je merken dat er weer meer ruimte komt, ruimte voor jou om jezelf te zijn, om te ademen, om je te ontwikkelen.
Het tegenovergestelde van accepteren is vechten (boosheid, agressie) of vluchten (je terugtrekken, moeilijke situaties uit de weg gaan).
Dingen die helpen bij het accepteren zijn:
Wat als ik er zelf niet uitkom?
Als je hier wel een steuntje bij kunt gebruiken, kun je hulp zoeken, hier op de site bijvoorbeeld, door te chatten met één van onze deskundigen.
Op deze site:
En verder:
Dipdeskundige (mailcontact met een professional)
Praten online (chatten met een professional)