Wanneer een ouder, broer of zus dood gaat

Meestal sta je er niet bij stil maar jaarlijks maken zo’n 7000 kinderen en jongeren mee dat een gezinslid dood gaat. Dat kan een vader of moeder, broer of zus zijn maar ook een stief- of pleegouder, -broer of -zus. Vaak is iemand al langer ziek. Het komt ook voor dat iemand er plotsklaps niet meer is, bijvoorbeeld doordat hij/zij door een ongeluk omkomt of zelf een einde aan het leven maakt. Misschien ken jij iemand die dit heeft mee gemaakt of heb je het zelf meegemaakt?

Ik weet niet wat ik voel
Veel jongeren (en ook volwassenen) worden overspoeld door emoties als zij geconfronteerd worden met zo’n ingrijpende ervaring; het ene moment zijn ze boos, dan weer verdrietig of wanhopig. Het andere moment voelen ze zich eenzaam, soms ook opgelucht en vrolijk. Of ze voelen zich schuldig omdat zij nog wel leven of ze voelen helemaal niks. Vaak schamen ze zich voor wat ze voelen of juist niet voelen. Zo’n proces/periode van rouw kan kortom heel verwarrend zijn. Het is moeilijk aan anderen uit te leggen hoe je je voelt. Dat weet je vaak zelf ook niet zo goed. Het is ook moeilijk om te zeggen dat je het er niet (steeds) over wilt hebben.
Het is van belang dat je weet, dat al deze reacties erbij horen.

Verder leven
Een gezinslid verliezen, is wat men noemt een ‘life-event’; een ingrijpende gebeurtenis die je leven kleurt en blijft kleuren. Jij blijft de zoon of dochter van de ouder die er niet meer is of de broer of zus van degene die is overleden. Over hoe je afscheid neemt van iemand van wie je houdt en hoe je hiermee verder leert leven, kun je veel leren van ervaringen van anderen, zowel van leeftijdsgenoten als van ouderen. Misschien vraag je je af of je ooit nog gelukkig kunt worden of weet je niet hoe je met het verdriet van je achtergebleven ouder om moet gaan. Misschien ben je bang dat je zelf ook depressief of ziek wordt. Misschien wil je weten hoe je je zusje of broertje kunt troosten, heb je een vraag of wil je met iemand chatten. Niemand kan jouw gedachten lezen. Niemand kan voelen wat je voelt. Maar het helpt om over de ervaringen van anderen - die dit ook hebben meegemaakt -  te lezen of te horen. Blijf er niet alleen mee zitten. Op www.achterderegenboog.nl vind je veelgestelde vragen, tips en informatie over o.a. weekenden voor jongeren die een dierbare hebben verloren.

Gaat de pijn over?
Er wordt wel gezegd: de tijd heelt alle wonden. En dat is ook wat veel mensen ervaren. Tegelijkertijd wordt het nooit meer zoals het was en dat doet pijn. Wat helpt is, als je mag voelen dat je iemand mist en dat je je herinneringen deelt met anderen. Wat ook helpt, is steun zoeken bij mensen bij wie je je prettig voelt. Soms is het goed om professionele hulp in te schakelen.