Ik ging met een vriend naar een feestje. Op een gegeven moment werd ik ziek, niet van de drank ofzo. Ik besloot dus naar huis te gaan. Mijn vriend wilde nog blijven, hij was al de hele avond aan het praten met een meisje en volgens mij zag hij haar wel zitten. En ik dacht ook: ik ben geen meisje, dus ik ga gewoon alleen op de fiets naar huis, moet kunnen en doe ik zo vaak. Ik was bijna thuis, toen ik ineens van mijn fiets geduwd werd door twee gasten op een scooter. Ze bedreigden mij en zeiden dat ik mijn portemonnee en mobiel moest geven. Eerst deed ik dat natuurlijk niet, maar toen werd ik geslagen en dreigden ze dat ze mijn vriendin iets zouden aandoen. Ja, toen schrok ik me rot natuurlijk, want ze kenden mijn vriendin dus kennelijk. En mij kenden ze dan dus waarschijnlijk ook! Ze hadden een mes bij en dreigden mij ook neer te steken. Ja, dan geef je je spullen natuurlijk wel af. Ze reden weg op hun scooter en daar stond ik dan.

Nog steeds fiets ik liever niet alleen naar huis in het donker en als ik dan met een paar man naar huis fiets na het uitgaan en een scooter komt voorbij, dan schiet ik echt elke keer nog in de stress. Ik voel me gewoon niet meer echt veilig op straat ’s nachts. Ook blijf ik me afvragen wie die kerels waren, of het niet misschien gasten waren die ook op het feestje waren. Heel schraal misschien, maar alle kerels die toen op dat feestje waren, vertrouw ik voor geen meter meer, behalve dan mijn vrienden.

Kevin – 18 jaar