PDD-NOS

PDD-NOS is een afkorting van "Pervasive Developmental Disorder- Not Otherwise Specified". In het Nederlands wordt vaak de term POS-NAO gebruikt, dit betekent "Pervasieve Ontwikkelingsstoornis -Niet Anders Omschreven". Hiermee wordt een restcategorie aangeduid die kenmerken heeft van het autisme, maar niet genoeg om zo te worden genoemd. Kinderen met PDD-NOS kunnen onderling sterk verschillen in de ernst en het aantal problemen. PDD-NOS komt voor bij ongeveer 1 op de 200 kinderen, waaronder meer jongens dan meisjes. PDD-NOS gaat vaak samen met ADHD en leerstoornissen. PDD-NOS is een blijvende stoornis en begint al voor het 2e levensjaar.

Kinderen met PDD-NOS kunnen problemen krijgen op de volgende gebieden: taalontwikkeling, motorische ontwikkeling, het reageren op situaties en gevoelens, maar vooral ook met de sociale vaardigheden. Mensen met PDD-NOS schieten vaak tekort in de sociale vaardigheden. Daardoor kunnen er problemen ontstaan in de omgang met andere mensen. Het herkennen en benoemen van de eigen en andermans emoties gaat hen vaak moeilijk af. Hierdoor is het gedrag en de houding van mensen met PDD-NOS vaak niet aangepast aan de situatie van het moment. Dit soort situaties kunnen maken dat er regelmatig onbegrip ontstaat van verschillende mensen.

Jongeren met PDD-NOS zijn vaak geneigd dingen die gezegd worden altijd letterlijk op te vatten. Dit betekent dat grapjes of bepaalde opmerkingen bijvoorbeeld niet altijd goed aankomen. Ook dingen die zij zien op tv kunnen zij letterlijk interpreteren. Als iemand in een film doodgaat denken zij dat de acteur zelf ook echt dood gaat. Om dit soort dingen niet meer letterlijk te nemen moet dit per situatie aangeleerd worden.

Vaak denken mensen met PDD-NOS in vaste patronen. Dingen die onverwacht gebeuren en geen overzicht hebben op de situatie zorgen ervoor dat er planningsproblemen ontstaan. Ook zorgen deze plotselinge gebeurtenissen vaak voor veel stress en gevoelens van onveiligheid. Daarom is het voor mensen met PDD-NOS vaak erg fijn om een vaste dagstructuur en planning te hebben. Dit geeft vaak veel rust.

Een ander kenmerk wat past bij PDD-NOS is de neiging zich te concentreren op de details. Vaak overzien ze niet het geheel, maar juist onderdelen daarvan. Zo zien mensen met PDD-NOS als ze een schilderij zien bijvoorbeeld eerst alleen de boom op het schilderij staan, terwijl mensen zonder PDD-NOS het schilderij als geheel zien. Soms kunnen mensen met PDD-NOS zich zo sterk richten op kleine onbelangrijke details dat wat er verder om hen heen gebeurt niet meer wordt opgemerkt.
De oorzaak van PDD-NOS is nog niet echt duidelijk. Men vermoedt een stoornis in de ontwikkeling van de hersenen die gevolgen heeft voor het verwerken van (vooral sociale) informatie. Men denkt dat erfelijkheid in veel gevallen een grote rol speelt. Vaak zie je in dezelfde families namelijk meerdere mensen met een vorm van autisme, waaronder PDD-NOS. 
Omdat PDD-NOS gedurende het hele leven aanwezig zal blijven betekent het een ernstige beperking tijdens je hele leven. Mensen met PDD-NOS kunnen wel leren omgaan met hun stoornis en veel sociale vaardigheden en handelingen zijn aan te leren.

Er is geen behandeling bekend die PDD-NOS kan genezen. De behandeling bestaat uit een combinatie van voorlichting, medicatie, opvoedingsondersteuning, begeleiding op school en psychotherapie in de vorm van gedragstherapie en/of sociale vaardigheidstrainingen. Medicatie wordt gegeven om de bijkomende problemen zoals angst, depressie of agressie te verminderen. Soms wordt het medicijn Ritalin voorgeschreven om de aandacht en concentratie te verbeteren.