Toen ik 14 was blowde ik voor het eerst samen met een paar vrienden. Ik wilde heel graag weten wat er zou gebeuren. Toen ik het had gedaan merkte ik eigenlijk niets. Mijn vrienden moesten wel heel erg lachen enzo. Paar weken daarna deden we het nog een keer, toen merkte ik het wel. Ik had hele zware benen en armen ineens en moest om de domste dingen lachen. Ik vond het toen zo leuk dat ik het wel vaker wilde doen. Toen ik 15 werd ging ik bijna elke dag afspreken met vrienden om te blowen. Ik vond dat erg fijn, want dan kon ik alles van thuis vergeten. Mijn ouders zijn namelijk net gescheiden en ik woon nu bij mijn moeder en broer, maar daarvoor hadden mijn ouders erg veel ruzie.

Blowen vond ik toen zo’n fijne afleiding dat ik het soms ook stiekem op mijn kamer deed. Daarna werd het steeds erger en ging ik zelfs blowen voor ik naar school moest. Ik spijbelde toen veel, had slechte cijfers en bleef daarna ook zitten. Daarbij kreeg ik ook een erg depressief gevoel. Toen mijn moeder daarachter kwam heb ik haar alles verteld. Zij vond dat het niet normaal was als ik ongeveer 5 jointjes per dag rookte, en vond dat ik hulp moest zoeken. Ik heb eerst zelf geprobeerd te stoppen, maar dat kon ik niet langer dan 2 dagen. Mijn vader weet hier niet van af, omdat ik niet wilde dat hij erachter zou komen want dan weet ik zeker dat hij boos was geworden. Ik heb samen met mijn moeder op internet gezocht, en ben toen op deze site terecht gekomen. Ik heb toen een afspraak gemaakt om te chatten met iemand die veel verstand heeft van drugsverslavingen. Die verwees mij door naar een jongerengroep bij een verslavingszorginstelling. Eerst vond ik het allemaal een beetje overdreven, omdat het helemaal niet zo slecht ging. Maar toen ik daar kwam waren er ineens heel veel jongeren die wilden stoppen met drugs gebruiken. We waren daar 2 weken, en de hulpverlener hielp ons met allemaal tips en adviezen hoe je het beste kunt stoppen. Ik heb toen veel geleerd en ben nu al 2 maanden gestopt met blowen. Eerlijk gezegd voel ik me nu veel beter , dan toen ik nog wel blowde. Ik vind het wel moeilijk om er echt vanaf te blijven, maar door die jongerengroep heb ik geleerd om stevig in mijn schoenen te staan en nee te durven zeggen. Ik ben hier heel blij mee.